Του Γιώργου Τραπεζιώτη

Όταν ο Αντόνιο Γκαρσία Κονέχο, σηκώθηκε από το βουλευτικό του έδρανο για να πάρει τον λόγο στο βήμα της μεξικανικής Βουλής, κανείς δεν φανταζόταν τι θα επακολουθούσε.

Με κινήσεις αργές που δεν πρόδιδαν τις πραγματικές του προθέσεις, ο Κονέχο ήρεμα κι αφού ακούμπησε τα χαρτιά που κρατούσε μπροστά του, έλυσε την γραβάτα του και την πέταξε κάτω. Στην συνέχεια έβγαλε το σακάκι, αλλά και το πουκάμισό του – τα οποία επίσης έριξε στο πάτωμα. Από την ακτιβιστική πρωτοβουλία του βέβαια δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί το παντελόνι. Ο βουλευτής της μεξικανικής αντιπολίτευσης έμεινε τελικά με το σλιπάκι και οι συνάδελφοί του με ανοικτό το στόμα!

«Αυτό μου έμεινε και δεν θα μου το πάρετε!» είπε ο Κονέχο απευθυνόμενος στην κυβέρνηση, δείχνοντας το εσώρουχό του. «Είναι ντροπή! Δεν ντρέπομαι που γδύνομαι, αλλά για αυτό που κάνετε, που είναι ατιμία. Το Μεξικό πληρώνει τις υψηλότερες τιμές στον κόσμο για την ενέργεια. Και εσείς πρακτικά, χαρίζετε ό,τι έχουμε. Αυτό είναι ντροπή!» συνέχισε να φωνάζει ο βουλευτής.

Ο Κονέχο όμως είχε κάθε λόγο χθες να βγει – κυριολεκτικά – από τα ρούχα του. Το κοινοβούλιο του Μεξικού συζητούσε την κατάθεση νομοσχεδίου από την κυβέρνηση του συντηρητικού προέδρου Ενρίκε Πένια Νιέτο «για το άνοιγμα του ενεργειακού τομέα στους ιδιώτες». Για το ξεπούλημα ουσιαστικά της πετρελαϊκής εταιρίας Petroleos de Mexico (Pemex), της μεγαλύτερης πηγής ξένου συναλλάγματος για την χώρα η οποία δίκαια θεωρείται το σύμβολο της εθνικής ανεξαρτησίας και της δύναμης της χώρας.

Τα «όχι» όμως απέναντι στους σύγχρονους οικονομικούς και πολιτικούς δυνάστες, δεν είναι απαραίτητο να συνοδεύονται απαραίτητα με το γδύσιμο κάποιου βουλευτή, ούτε οι πολιτικές δυνάμεις που τα εκφράζουν να έχουν απαραίτητα ρίζες στην Αριστερά.

Οι δανειστές είναι γυμνοί!

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι σοσιαλιστές της Σερβίας που αν και εκπροσωπούν ένα τυπικό αστικό κόμμα, και συμπεριφέρονται πολιτικά απολύτως συντηρητικά – όπως άλλωστε ορίζουν οι σύγχρονες νεωτεριστικές νόρμες του ευρωπαϊκού καθωσπρεπισμού – δεν δίστασαν χθες να πουν το δικό τους «όχι» απέναντι στους «βουλιμικούς» δανειστές της χώρας τους.

Τι συνέβη; Με το νέο νόμο που ψήφισε η σερβική Βουλή, στο εξής η κεντρική τράπεζα της χώρας υποχρεώνεται να λειτουργεί πρωτίστως για το όφελος της εθνικής οικονομίας και των αναγκών του λαού της Σερβίας και να μην τηρεί – αν κριθεί απαραίτητο – τις αποφάσεις της ΕΚΤ, του ΔΝΤ και των λοιπών κερδοσκόπων! Με λίγα λόγια η ενέργεια της σερβικής Βουλής ουσιαστικά έσπευσε να υπερασπίσει το σύνολο της χώρας που εδώ και χρόνια υποφέρει οικονομικά. Όσο για τους Ευρωπαίους; Σοκαρισμένοι από την εξέλιξη, κι από κοινού με το ΔΝΤ εκτίμησαν πως με την κίνηση αυτή η Σερβία αναστατώνει κυριολεκτικά την διεθνή τραπεζική «σταθερότητα»!

«Καταστροφή!» θα έγραφε το super κεντρικού δελτίου ειδήσεων γνωστού Μεγάλου καναλιού στη χώρα μας αν, εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού με στοιχειώδες πολιτικό θάρρος και όχι τίποτε… Τσακ Νόριδες, αποφάσιζαν να αγνοήσουν τις διαταγές των κερδοσκόπων του ευρωπαϊκού μοντέλου ανάπτυξης.

Αυτά όμως δεν συνέβησαν εδώ στην Ελλάδα, αλλά στην Σερβία. Και τώρα ένα… τεράστιο αγκάθι πλανάται πάνω από την Ευρώπη των Τραπεζιτών! Η Σερβία, υποχρεώνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να προλάβει νέες ανάλογες «κακές αποφάσεις» σε χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία, που διαδραματίζουν σοβαρό ρόλο στις εξελίξεις, εξαιτίας βέβαια του ειδικού οικονομικού τους βάρους.

Όσο για την Ελλάδα; Προς το παρόν δεν ανησυχούν γιατί η συγκυβέρνηση του «Ναι σε όλα», κάνει καλά τη δουλειά τους, επενδύοντας στην παλιά συνταγή του φόβου, που έχει γράψει Ιστορία στην χώρα μας.

Πηγή : stokokkino.gr