Tου Γιώργου Δαράτου, Βρυξέλλες

“Ψεύτες, υποκριτές κι αδίστακτοι”, ήταν οι ωμοί και τραχείς χαρακτηρισμοί που χρησιμοποίησε ο Αλέξης Τσίπρας για να στιγματίσει τη συμπεριφορά της κυβερνητικής τριανδρίας. Είναι οι μόνοι όμως που ταιριάζουν σ’ αυτούς τους τρεις πολιτικούς ηγέτες που, ενώ βλέπουν ότι το κοινό μας σπίτι καίγεται, αυτοί προσπαθούν να σβήσουν την πυρκαγιά ρίχνοντας επάνω της νερό με τρία κουταλάκια του γλυκού.

Και την πυρκαγιά αποκαλύπτουν οι τελευταίοι αριθμοί της ανεργίας που σπάει όλα τα ρεκόρ, από το 1999, στην Ευρώπη, με πρώτη πρώτη στον θλιβερό πίνακα την Ελλάδα.

Πανηγυρίζουν οι κ. κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης γιατί αυτοί που βρήκαν δουλειά τον Μάρτιο ήσαν κατά εννέα χιλιάδες περισσότεροι από αυτούς που έχασαν τη θέση τους. Δεν λένε όμως κουβέντα για το πραγματικό μέγεθος της ανεργίας στη χώρα μας.

Οι παραπάνω αριθμοί είναι οι επίσημοι που δίνει η ΕΛΣΤΑΤ, η ελληνική στατιστική υπηρεσία, το σύστημα όμως υπολογισμού της ανεργίας στη χώρα μας δεν λαμβάνει υπόψη τους τεράστιους αριθμούς ανθρώπων χωρίς δουλειά εδώ και χρόνια και φυσικά ούτε τους υποαπασχολούμενους .

Η κατάσταση στον χώρο της απασχόλησης στην Ευρώπη είναι τραγική. Η Κοινοτική Στατιστική Υπηρεσία, η Eurostat, την υπολόγισε προ δεκαημέρου στο 12,1% του ενεργού πληθυσμού για τον Φεβρουάριο, ποσοστό που αντιστοιχεί σε 26,5 εκατομμύρια άνεργους, εκ των οποίων 19,2 εκατομμύρια στην Ευρωζώνη. Για την Ελλάδα το ποσοστό ανεργίας τον περασμένο Ιανουάριο ήταν της τάξης του 27,2%. Πρώτη σε ύφεση και ανεργία η Ελλάδα σε ολόκληρη την Ένωση και με ποσοστό ανέργων νέων ηλικίας 15– 24 ετών της τάξης του 59,1%.

Οι παραπάνω αριθμοί είναι οι επίσημοι που δίνει η ΕΛΣΤΑΤ, η ελληνική στατιστική υπηρεσία, το σύστημα όμως υπολογισμού της ανεργίας στη χώρα μας δεν λαμβάνει υπόψη τους τεράστιους αριθμούς ανθρώπων χωρίς δουλειά εδώ και χρόνια και φυσικά ούτε τους υποαπασχολούμενους . Έτσι, εμφανίζει αυτό το πλασματικό ποσοστό του 27,2%, το οποίο, λένε οι ειδικοί, στην πραγματικότητα ξεπερνά σαφώς το 30%.

Αν ασχολιόμαστε σήμερα με την ανεργία, είναι επειδή πίσω από όλους αυτούς τους αριθμούς και τα αντίστοιχα ποσοστά κρύβονται εκατομμύρια άλλοι άνεργοι που φυτοζωούν τόσο στη χώρα μας όσο και στις άλλες χώρες της Ένωσης.

Και η θέση μας αυτή βασίζεται σε έκθεση που προ δεκαημέρου επίσης έδωσε διακριτικά στη δημοσιότητα η Eurostat. Η έκθεση έχει τον τίτλο “Έρευνα για τις Δυνάμεις Εργασίας στην Ευρώπη το 2012”.

Από την έρευνα αυτή διαπιστώνουμε ότι οι στατιστικές υπηρεσίες τόσο των χωρών της Ένωσης, αλλά κι αυτή η ίδια η Eurostat, “κρύβουν” από τις στατιστικές τους κι άλλες κατηγορίες “εργαζομένων” που, αν τις συνυπολόγιζαν, θα τίναζαν τα ποσοστά της ανεργίας στην Ευρώπη σε αστρονομικά ύψη.

Στις κρυμμένες κατηγορίες ανθρώπων που αναζητούν εργασία ανήκουν, σύμφωνα με την Eurostat, εκείνα τα απογοητευμένα άτομα που έχουν χάσει τη δουλειά τους, αλλά, παρά τις προσπάθειές τους, δεν κατάφεραν να βρουν μιαν άλλη θέση απασχόλησης εξαιτίας της προχωρημένης ηλικίας τους ή/και των περιορισμένων δεξιοτήτων και γνώσεων τους, αλλά και της ίδιας της ύφεσης που δεν δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας.

Μαζί λοιπόν με την ανεργία πρέπει να προστεθούν οι στρατιές των υποαπασχολούμενων, οι οποίοι, σύμφωνα με την Eurostat, ήσαν πριν από ένα χρόνο 45,4 εκατομμύρια άτομα. Δηλαδή στο 12,1% των Ευρωπαίων ανέργων θα πρέπει να προστεθεί άλλο ένα 7% του ενεργού πληθυσμού, για να φθάσει έτσι η ανεργία πιο κοντά στο πραγματικό της μέγεθος, του 19% περίπου του ενεργού κοινοτικού πληθυσμού.

Υπολογίζεται ότι αυτοί μαζί με όσους δεν είναι άμεσα διαθέσιμοι να προσληφθούν, διότι λόγου χάρη πρέπει να ολοκληρώσουν την εργασία τους – βρίσκονται δηλαδή μεταξύ δύο συμβολαίων απασχόλησης ορισμένου χρόνου – ή προβάλλουν δικαιολογημένα οικογενειακούς λόγους και εμπόδια, ξεπερνούσαν τα 11 εκατομμύρια άτομα το 2012, αριθμός που λόγω της συνεχιζόμενης ύφεσης έχει αυξηθεί ακόμη περισσότερο σήμερα.

Σ’ αυτούς πρέπει να προστεθούν τα πολλά εκατομμύρια (περισσότερα των 10 πέρυσι) των εκ περιτροπής απασχολούμενων που υπαμείβονται, μη μπορώντας ν αντιμετωπίσουν τις ανάγκες της οικογένειάς τους, που θέλουν να βρουν μια θέση πλήρους απασχόλησης και είναι αδύνατον λόγω της ύφεσης να βρουν.

Μαζί λοιπόν με την ανεργία πρέπει να προστεθούν οι στρατιές των υποαπασχολούμενων, οι οποίοι, σύμφωνα με την Eurostat, ήσαν πριν από ένα χρόνο 45,4 εκατομμύρια άτομα. Δηλαδή στο 12,1% των Ευρωπαίων ανέργων θα πρέπει να προστεθεί άλλο ένα 7% του ενεργού πληθυσμού, για να φθάσει έτσι η ανεργία πιο κοντά στο πραγματικό της μέγεθος, του 19% περίπου του ενεργού κοινοτικού πληθυσμού.

Μπορούμε λοιπόν να καταλάβουμε και τους λόγους για τους οποίους η Eurostat δεν λαμβάνει υπόψη της στους υπολογισμούς της για την ανεργία τους υποαπασχολούμενους (οιονεί άνεργους) αποφεύγοντας να δώσει μια εικόνα που να βρίσκεται πιο κοντά στην πραγματική ανεργία στην Ευρώπη.

Στο ερώτημα αν υπάρχει ελπίδα αυτή η τραγική κατάσταση να βελτιωθεί σύντομα, η απάντηση όλων στις Βρυξέλλες είναι ένα κατηγορηματικό “όχι”.

Με βάση αυτούς τους υπολογισμούς η ανεργία στην Ελλάδα δεν είναι σήμερα της τάξης του 27,2%, αλλά κοντά στο 37% και πλέον, λαμβάνοντας τμηματικά μόνον υπόψη και διορθώνοντας, κατά το δυνατόν, το ψευδές 27,2% που δίνει η ελληνική στατιστική υπηρεσία και χωρίς να επικαιροποιήσουμε τις άλλες μορφές συγκεκαλυμμένης ανεργίας, αλλά κρατώντας τα ποσοστά του 2012. Αποτέλεσμα, η καταστροφή του λεγόμενου “κοινωνικού ιστού”, που δε συνιστά μια απλή απειλή για το μέλλον, αλλά συντελείται ήδη μπροστά στα μάτια μας, με τους τρεις κυβερνητικούς “εγκληματίες” να επιχαίρουν για τις επιτυχίες τους.

Στο ερώτημα αν υπάρχει ελπίδα αυτή η τραγική κατάσταση να βελτιωθεί σύντομα, η απάντηση όλων στις Βρυξέλλες είναι ένα κατηγορηματικό “όχι”. Και τούτο διότι η ευρωπαϊκή οικονομία το 2013 θα βρίσκεται για δεύτερη χρονιά σε ύφεση με αποτέλεσμα οι αριθμοί των υποαπασχολούμενων να συνεχίσουν να αυξάνονται. Όσο για το 2014, αν υπάρξει κάποια σπίθα ανάκαμψης, αυτή δεν θα είναι αρκετή, λένε, για να μειώσει την ανεργία και την υποαπασχόληση.

Δυστυχώς για το τρίο που μας κυβερνά, τα στατιστικά στοιχεία που παραθέτουμε είναι τόσο συγκεκριμένα και πραγματικά που δεν τους επιτρέπουν να συνεχίζουν να παίζουν με τα ψέματα . Η πραγματικότητα είναι αμείλικτη γι’ αυτούς, η Ελλάδα είναι αδύνατο να βγει από την κρίση, η οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει, η ανεργία δε μπορεί να καταπολεμηθεί.

Πηγή : Δηλαδή