Της Αλέκας Ζουμή(πατήστε το play για να ακούσετε την εκπομπή)

 «Είμαι ο Ντιέγκο Μαραντόνα. Γεννήθηκα για να βάζω γκολ και να κάνω λάθη. Μπορώ να αντέξω τα πάντα. Έχω αρκετά δυνατούς ώμους για να αγωνιστώ με τους πάντες»…

“Σε όσους έρχονται και θέλουν να μου κάνουν τους έξυπνους και μου λένε: “Μα, Ντιέγκο αφού εσύ…” τους λέω πάντα το εξής: “Τον Ντιέγκο, εμένα με πήραν από το Βίγια Φιορίτο και μου έδωσαν μια κλωτσιά και με έστειλαν κατευθείαν στο Παρίσι, στον Πύργο του Αιφελ. Εγώ φορούσα το ίδιο παντελόνι, το μοναδικό που είχα και φορούσα χειμώνα καλοκαίρι, εκείνο το κοτλέ.

Εκεί προσγειώθηκα και μου ζήτησαν, απαίτησαν από μένα να πω αυτό που έπρεπε να πω, να φερθώ όπως έπρεπε να φερθώ, να κάνω αυτό που εκείνοι ήθελαν… Και το έκανα. Εγώ. Εγώ έκανα ότι μπορούσα και νομίζω δεν τα πήγα κι άσχημα.
Ξέρω ότι δεν γίνεται να αλλάξω τον κόσμο. Αλλά δεν πρόκειται να αφήσω κανέναν να εισβάλει στον δικό μου και να τον καθορίσει. Δεν πρόκειται να αφήσω κανέναν να… στήσει το δικό μου παιχνίδι, να καθορίσει την ζωή μου. Κανείς δεν μπορεί να με πείσει πως τα λάθη μου με τα ναρκωτικά ή οι αποτυχημένες επιχειρηματικές μου δραστηριότητες άλλαξαν τα συναισθήματά μου. Σε καμία περίπτωση. Είμαι ο ίδιος όπως πάντα. Είμαι εγώ, ο Μαραντόνα. Είμαι ο Ελ Ντιέγο”.

Με αυτά ακριβώς τα λόγια ολοκληρώνεται το βιβλίο – αυτοβιογραφία του Ντιέγο Μαραντόνα. Του κορυφαίου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών και της πλέον αμφιλεγόμενης προσωπικότητας των γηπέδων που σήμερα κλείνει τα 53 του χρόνια.

Γεννήθηκε στην πόλη  Λανούς της Αργεντινής στις 30 Οκτωβρίου του 1960 και μεγάλωσε στο προάστιο Βίλα Φιορίτο, λίγα χιλιόμετρα έξω από το Μπουένος Άιρες. Παιδί μιας φτωχής πολύτεκνης οικογένειας, ο Ντιεγκίτο περνάει δύσκολα παιδικά χρόνια και στρέφεται στο ποδόσφαιρο από παιδί, στο άθλημα που έμελλε να γράψει ιστορία…. Εκεί λατρεύτηκε σαν Θεός από τους Αργεντινούς αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα…

Μισήθηκε όμως και από πολλούς, κυρίως λόγο της αντι-συστημικότητας που ανέκαθεν εξέφραζε από τον τρόπο ζωής αλλά και τα λεγόμενά του και τις πράξεις του… Ηταν ο κορυφαίος αλλά ποτέ το «καλό παιδί» των γηπέδων… Αντιθέτως… Ηταν ένα κακό σπυρί πάντοτε για το σύστημα του ποδοσφαίρου, τα μεγαλοσυμφέροντα, την ΦΙΦΑ και τους παράγοντές της που δεν κατάφεραν ποτέ να τον χρησιμοποιήσουν ως ένα καλό «προϊόν»…

Ο Ντιεγκίτο την χάλαγε αυτή την συνταγή… Εκανε στο μπράτσο του τατουάζ με τον Τσε Γκεβάρα, έχρισε σωτήρα του και αδερφό τον Φιντέλ Κάστρο…  Και έζησε τα πάθη του, αυτά που τον οδήγησαν ένα βήμα πριν από τον θάνατο…

«Είμαι ο Ντιέγκο Μαραντόνα. Γεννήθηκα για να βάζω γκολ και να κάνω λάθη. Μπορώ να αντέξω τα πάντα. Έχω αρκετά δυνατούς ώμους για να αγωνιστώ με τους πάντες»… έχει πει ο ίδιος. Είναι ο Ντιέγο και μέχρι στιγμής τα καταφέρνει…

Πηγή : stokokkino.gr