529542_556690111020672_1231492763_nΈνα από τα σλόγκαν για την διαφήμιση του κυβερνητικού έργου-άσκηση υποταγής στην ευρωπαϊκή ελίτ είναι αυτό των “μεταρρυθμίσεων”. Βέβαια είναι τελείως διαφορετικό να μιλάμε για μέτρα που βελτιώνουν τα κακώς κείμενα της δημόσιας διοίκησης και τελείως διαφορετικό εις το όνομα της “κάθαρσης” να ξηλώνεται οτιδήποτε έχει δημόσιο χαρακτήρα.

Φυσικά ο δημόσιος τομέας χαρακτηρίζεται από παθογένειες οφθαλμοφανείς, που αποτέλεσαν πάτημα για εφαρμογή ακραίων πολιτικών. Όσο αφορά την δημοσιονομική καταγραφή, τα ελλείμματα αποδείχθηκαν μεγαλύτερα και δύσκολα διαχειρίσιμα. Οι φωνασκούντες γι’αυτό, το μόνο που κατάφεραν ήταν να βοηθήσουν τις αγορές στο να στρέψουν αυτή την τσαπατσουλιά εναντίον μας.

Οι σπατάλες που παρατηρήθηκαν σε πολλούς τομείς του Δημοσίου, όπως σε νοσοκομεία, εφορίες, πολεοδομίες, ακόμα και στην κρατική τηλεόραση, αποτελούν την επιτομή του συστήματος της διαφθοράς και των πελατών. Οι ευθύνες των κυβερνήσεων και των διοικούντων, μετατοπίστηκαν στους εργαζόμενους, ώστε και οι τελευταίοι να στιγματιστούν, αλλά ταυτόχρονα να καλλιεργηθεί το έδαφος της τακτικής πονάει-χέρι-κόβει-χέρι. Φυσικά, ποινικές ευθύνες ούτε αποδόθηκαν, ούτε τιμωρήθηκε ποτέ κανείς.

Οποιαδήποτε ηλεκτρονικά συστήματα δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε και σε πολλές περιπτώσεις εγκαταλείπονται. Αν το “ΔΙΑΥΓΕΙΑ” ήταν μια θεωρητικά καλή κίνηση, υπάρχουν κι άλλα προγράμματα, όπως το “Εύδημος”, τα οποία μένουν σε αχρηστία. Το περιβόητο και πολυδιαφημισμένο “άνοιγμα” των επαγγελμάτων, επί της ουσίας δεν έχει βοηθήσει σε τίποτα, ενώ η χρόνια γραφειοκρατία εμποδίζει την οποιαδήποτε επένδυση. Ένα απλό παράδειγμα: Αν διπλασιαστεί ο αριθμός των ταξί στην Αθήνα, πως ακριβώς οφελούνται οι περισσότεροι ταξιτζήδες;  Αφενός μειώνεται ο αριθμός πελατών ανά οδηγό, ενώ ακριβώς λόγω αυτού του τελευταίου παράγοντα και της μειωμένης ζήτησης, μοιραία θα έρθει αύξηση της τιμής, επιβαρύνοντας πάλι τον πελάτη.

Όσο αφορά για την αγορά που τάχα μου κόπτονται, μοιραία η αύξηση των τιμών σε συνδυασμό με την μείωση της αγοραστικής δύναμης, δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Η μονόπατη επιλογή της φοροεπιδρομής, επίσης δεν προσθέτει πόντους πιθανής ανάκαμψης. Η φοροδιαφυγή που είναι από τα βασικά επιχειρήματα της νεοφιλελεύθερης ρητορείας, δεν έχει σημειώσει πρόοδο, λόγω της νομοθετικής ραθυμίας και διγλωσσίας. Φυσικά, συνυπολογίζεται και η έλλειψη βούλησης από την κυβέρνηση για να τιμωρηθούν ισχυροί ολιγάρχες. Υπάρχουν και περιπτώσεις που προκαλούν γέλωτα, όπως ο διακανονισμός με το ΙΕΚ Ξυνή, του οποίου ο ιδιοκτήτης εξαπατούσε το ΙΚΑ για χρόνια και τελικά θα πληρώσει το χρέος του σε 400 χρόνια! Μην μπορώντας ή μην θέλοντας να εισπράξουν φόρους από τους μεγαλοκεφαλαιούχους, ούτε το ΦΠΑ, ανεβάζουν τους έμμεσους φόρους και χτυπάνε περισσότερο την μεσαία τάξη.

1005047_521463971236779_978263865_nΆλλη τραγική περίπτωση είναι αυτή των αποκρατικοποιήσεων, του ξεπουλήματος εν ολίγοις της δημόσιας περιουσίας. H υποθήκη δημόσιας περιουσίας ή η πώληση δομών προς τους δανειστές, όχι μόνο ρίχνει τα όποια έσοδα στην μαύρη τρύπα του χρέους, αλλά θα αναγκάσει σύντομα σε αναζήτηση νέων πηγών εσόδων. Φυσικά, όσοι σαν όρνεα μυρίστηκαν ευκαιρίες κέρδους, τζογάρουν με την ευγενική χορηγία του ΤΑΙΠΕΔΔ. Δημόσια αγαθά όπως το νερό και οι πηγές ενέργειας θα είναι άκρως επικίνδυνο να έρθουν υπό την διαχείριση ιδιωτικών εταιρειών. Όπως ξαναείπαμε είχαμε τους λιγότερους δημοσίους υπαλλήλους αναλογικά, άσχετα αν υπήρχαν υπηρεσίες με πλεονάζον προσωπικό και άλλες χωρίς αντικείμενο ή που υπολειτουργούσαν. Αυτό είναι ευθύνη των διοικούντων και των κυβερνώντων πρωτίστως.

Τακτικές “ξαφνικού θανάτου” όπως στις περιπτώσεις της ΕΡΤ και της δημοτικής αστυνομίας, βαφτίζονται “μεταρρυθμίσεις”, εγκαθιδρύοντας μια νέα διάλεκτο που θα ζήλευε ακόμα κι ο Orwell. Σ’ αυτά ας προσθέσουμε φαιδρότητες τύπου “κινητικότητα” και “διαθεσιμότητα”, που αποκαλύπτουν πως μόνη έγνοια της ντόπιας και διεθνούς μαφίας, είναι να…βγουν τα νούμερα. Και βέβαια, να διαμορφωθεί το κατάλληλο κοινωνικοοικονομικό περιβάλλον, γι’ αυτούς που στο τέλος θα το αγοράσουν.

Το μόνο εύκολο είναι να απαριθμήσεις αποτυχίες των…μεταρρυθμίσεων, σε όλους τους τομείς του δημοσίου βίου, στην Υγεία, την Παιδεία, στις εργασιακές σχέσεις, στα λουκέτα των επιχειρήσεων, στους τρομακτικούς δείκτες της ανεργίας που μεταφράζονται σε ανθρώπους που παλεύουν να επιβιώσουν.

Οι μεταρρυθμίσεις όπως τις εννοούν είναι οι απολύσεις και το μοίρασμα της πίτας στον κάθε Μπόμπολα και Λάτση. Είναι η απορρύθμιση της αγοράς των μικρομεσαίων και το ξήλωμα των εργασιακών δικαιωμάτων, για να ράψουν το κουστούμι των mini jobs  , είναι η αρπαγή των πρώτων κατοικιών και οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου. Είναι το λούνα παρκ των νεοφιλελεύθερων και των ναζιστών, των οποίων η σειρά έρχεται, για μια νέα “πολιτική μεταρρύθμιση”.

Πηγή : Strange Journal