Της Χριστίνας Πάντζου

  • Ιντιφάντα των γυναικών στον αραβικό κόσμο

Η Ναχάλ είναι Αιγύπτια και ποζάρει με ένα χαρτί που γράφει “Συμμετέχω στην Ιντιφάντα των γυναικών του αραβικού κόσμου, γιατί αυτές οι κοινωνίες προτιμούν μια γυναίκα μαντιλοφορεμένη από μια μορφωμένη”.Η Ντιμά, Παλαιστίνια, διαμαρτύρεται που “η γυναίκα πάντα θεωρείται άτομο ελλειμματικό, χωρίς δικαιώματα, που πρέπει να ικανοποιεί τις επιθυμίες του άνδρα”.Η Ιορδανή Λούλου διεκδικεί “το δικαίωμα να περπατώ στον δρόμο με το κεφάλι ψηλά και χωρίς να φοβάμαι”.Η Χάλα από τη Σαουδική Αραβία θέλει “να είμαι μια γυναίκα κι όχι ένα πλάσμα ανέγγιχτο”.

Όλα ξεκίνησαν όταν η Γιάλντα Γιούνες μαζί με την Ντιάλα Χαϊντάρ από τον Λίβανο, τη Φαράχ Μπουρκάουι από την Παλαιστίνη και τη Σάλι Ζόχνι από την Αίγυπτο έγραψαν στο facebook “Ας πλημμυρίσουμε τον κόσμο με τις φωνές μας”, καλώντας τις φίλες τους να συμμετέχουν σε αυτήν την πρωτοβουλία στέλνοντας φωτογραφία με ένα σύνθημα που να εκφράζει γιατί εξεγείρονατι απέναντι στη σημερινή τους κατάσταση.Η ανταπόκριση ήταν τεράστια και η καμπάνια πήρε διεθνείς διαστάσεις πλέον.

Τις τέσσερις γυναίκες δεν τις ένωσε μόνο το όνειρο της ελευθερίας αλλά και η απογοήτευση από τις λεγόμενες επαναστάσεις στον αραβικό κόσμο, λέει η Σάλι, θυμίζοντας πως οι γυναίκες που βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή των αγώνων, ξυλοκοπήθηκαν και συνελήφθησαν όχι μόνο στη διάρκεια των εξεγέρσεων, αλλά και έπειτα πα’ αυτές, όταν θέλησαν να τις υποχρεώσουν να επιστέψουν στα σπίτια τους όσο οι άντρες θα ασχολούνταν με τη νέα μοίρα των χωρών τους.”Αλλά, όπως ανατρέψαμε τις δικτατορίες των παλαιών καθεστώτων, έτσι θα ανατράψουμε τη δικτατορία που ασκεί ο άνδρας στο σπίτι πάνω στη γυναίκα του, τις κόρες τους, τις αδελφές του, τη μητέρα του”.

Η πραγματικότητα τις επιβεβαιώνει.Στην Αίγυπτο, η Σαμίρα Ιμπραχίμ, που πρωτοστάτησε στην εκστρατεία κατά των τεστ παρθενίας στα οποία υπέβαλλαν τις διαδηλώτριες οι στρτιωτικοί μετά την πτώση του Μουμπάρακ, βρέθηκε μόνη της απέναντι στο στρατιωτικό και δικαστικό κατεστημένο χωρίς τη στήριξη των άλλοτε εξεγερμένων.Και στην Τυνησία μια 27χρονη που τόλμησε να καταγγείλει τον βιασμό της από δύο αστυνομικούς σύρθηκε στα δικαστήρια με υτην κατηγορία της “άσεμνης συμπεριφοράς”, γιατί οι βιαστές της την βρήκαν σε ένα αυτοκίνητο με έναν άνδρα!

Ίσως το πιο ενθαρρυντικό είναι ότι κάποιοι άνδρες αρχίζουν να αντιδρούν και πολλοί έστειλαν τις φωτογραφίες τους με τα δικά τους πανό.Του Ιρακινού Αλί γράφει:”Συμμετέχω στην Ιντιφάντα των γυναικών του αραβικού κόσμου πολύ απλά γιατί απεχθάνομαι τις διακρίσεις στη βάση του φύλου”.Και του Παλαιστίνιου Ομάρ:”Συμμετέχω στην Ιντιφάντα των γυναικών του αραβικού κόσμου, γιατί η παρθενιά τους δεν αφορά παρά τις ίδιες”.

  • Αυτονόητο και διακρίσεις.

Μια ιστορική απόφαση του Βρετανικού Ανώτατου Δικαστηρίου έρχεται να επικυρώσει αυτό που θα όφειλε να είναι αυτονόητο, ιδίως για κοινωνίες που θέλουν να θεωρούνται προηγμένες: ότι δηλαδή γυναίκες και άνδρες δικαιούνται ίση αμοιβή για ίση δουλειά.Χρειάστηκαν δικαστικές μάχες ώστε ο Δήμος του Μπέρμιγχαμ να υποχρεωθεί από τις ανώτατες δικαστικές αρχές να καταβάλλει σε 174 εργαζόμενες -πρώην και νυν- τα επιδόματα που κατέβαλλε στους άνδρες συναδέλφους τους.Ενώ πλήρωνε ίδιο βασικό μισθό σε άνδρες και γυναίκες, επί σειρά ετών και χωρίς καμμία δικαιολογία στερούσε από καθαρίστριες, μαγείρισσες και νοσηλεύτριες σειρά επιδομάτων που χορηγούσε σε συναδέλφους τους οδοκαθαριστές, τεχνίτες και οικοδόμους.Το αποτέλεσμα ήταν εργαζόμενοι που ασκούν επαγγέλματα, τα οποία κατά παράδοση θεωρούνται ανδρικά, να έχουν διπλάσιες αποδοχές από τις γυναίκες συναδέλφους τους.Όλα ξεκίνησαν το 2004, όταν αποκαλύφθηκε η απαράδεκτη πρακτική, και μια ομάδα γυναικών εργαζομένων, γνωστή ως ομάδα Αμπντουλά, από το όνομα της πρώτης στη σειρά ενάγουσας, προσέφυγε στη Δικαιοσύνη για να διεκδικήσει τα αυτονόητα.

Οι δημοτικές αρχές, αντί να σεβαστούν τις πρωτόδικες αποφάσεις, προσέφυγαν τόσο στο εφετείο όσο και στο Ανώτατο Δικαστήριο.Αρνούμενες να συζητήσουν την ουσία του θέματος, δηλαδή τις διακρίσεις λόγω φύλου, επέμειναν σε μια “τεχνική” λεπτομέρεια: ότι είχε εκπνεύσει η προθεσμία των έξι μηνών που προβλέπεται για τη διεκδίκηση μισθολογικών διαφορών!Τώρα είναι υποχρεωμένες να καταβάλλουν στις 174 εργαζόμενες αναδρομικά που φτάνουν τα 2,4 εκατ.ευρώ, ενώ η ιστορική δικαστική απόφαση ανοίγει τον δρόμο για χιλάδες ανάλογες προσφυγές.Όσο για τον δήμο του Μπέρμιγχαμ, μετά την ανακοίνωση της τελεσίδικης απόφασης, τόνισε -όπως θυμήθηκε αιφνιδίως- ότι “είμαστε στατευμένοι στην αρχή της ίσης αμοιβής για ίση δουλειά”.

ΠΗΓΗ: “ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ”, 12/11/2012