Του Ν.Κ.

Ξημερώματα Πέμπτης 8 Νοεμβρίου 2012, των αρχαγγέλων …μέρα γιορτής για αρκετό κόσμο. Ποιός έχει την όρεξη να γιορτάσει, να πανυγηρίσει για τη “διάσωση” που υπόσχεται ο καραγκιόζης που παριστάνει τον πρωθυπουργό και η ξεφτυλισμένη κουστωδία 153 γεννετήσιων αδένων ( αρχιδια που λένε και στα χωριά)+ 18 λιπόψυχων και ανίκανων που δήλωναν ΠΑΡΩΝ λες και ήταν πρωινό σχολικό μέτρημα του απουσιολόγου  ;

Η μέρα που πριν λίγο μας άφησε μπορεί άνετα να χαρακτηριστεί ως θέατρο του παραλόγου. Και τι δεν είχε ;

Ξεκίνησε με το κρεσέντο του Βαγγέλα του Καρουζιάρη ( το θυμάται άραγε κανείς το σκάνδαλο αυτό εκτός από τη real news ;;;;) που μέσα στην αμηχανία του έκανε κανονικό κοινοβουλευτικό πραξικόπημα, μεταφέρωντας την ονομαστική ψηφοφορία κατά 1,5 ώρα “γιατί στην αίθουσα δεν υπήρχε η απαραίτητη πλειοψηφία”, αντίθετα με τον κανονισμό που δίνει 10 λεπτά περιθώριο προσέλευσης. Ήταν πολύ πρωί για τους γαμημένους εθνοπατέρες και εθνομητέρες βλέπετε. Τα 5800 το μήνα δεν φτάνουν ούτε για ένα ξυπνητήρι της προκοπής..

Κι αφού το πραξικόπημα συνέβει κανονικά , αργότερα το μεσημεράκι η κύρα Θοδώρα η βλαχάρα θυμήθηκε τη Βασούλα την Παπανδρέου. το γνωστό μονόπρακτο “πιστόλι στον κρόταφο”.

Μέσα στην ίδια μέρα μάθαμε για τη γνωμάτευση της ολομέλειας του Αρείου Πάγου για την αντισυνταγματικότητα του πολυνομοσχεδίου , καθώς και τη γνωμάτευση της επιστημονικής επιτροπής της Βουλής. Είχε προηγηθεί και το Ελεγκτικό Συνέδριο λίγες μέρες νωρίτερα. Γραμμένα όλα αυτά στο χιόνι….δεν χρειαζόμαστε επιστήμονες έχουμε τον Συνταγματοκώλο του αποχωρητηρίου που ονομάζεται ΠΑΣΟΚ, τον Προκόπη της καμμένης αθήνας του 2008…
Ρεσιτάλ “δημοκρατίας”

Αργότερα το απόγευμα ο κόσμος έσπευσε στο Σύνταγμα. Μια υπολογίσιμη μάζα που δεν την περίμεναν γι αυτό και εξαπόλυσε η Ασφάλεια τα ενεργούμενα για να τη διαλύσει…κλασσικές τακτικές με την πρεμιέρα της Αύρας να πετα σε διαδηλωτές νερό υπό σχεδόν καταρρακτώδη βροχή..ο Ιονέσκο εδώ θα έσκιζε τα γραπτά του… Και μιας και είπα “βροχή”….είχε να βρέξει στην Αθήνα πολύ καιρό…το σημειώνω ανευ συνομωσιολογίας.

Κι ενώ ο κόσμος που ήταν πάνω από 100.000 αγωνίζόταν εν μέσω χημικού πολέμου , μολότοφ των ασφαλιτών , βροχής κλπ μέσα στη Βουλή γινόταν το έλα να δεις . Μια “τροπολογία της τελευταίας στιγμής” για τους καλομαθημένους υπαλλήλους της Βουλής , εισαγόμενη με σαφή αντισυνταγματικό τρόπο, έμπνευση αντάξια του Τάκη Μπαλτάκου, εκ των συμβούλων του Σαμαρά και γνωστού δικηγόρου-δικολάβου που μπροστά του ο κάθε Κούγιας είναι γατάκι, έγινε η αφορμή για μια ανευ προηγουμένου κατάσταση. Απεργία !!!!! των υπαλλήλων που απειλούσαν να καταστήσουν τη διαδικασία απεραίωτη με αποχή από τα καθήκοντα τους. Η Αντιπολίτευση αντέδρασε σώστα ( πιθανόν για λάθος ανθρώπους) και άρον άρον ο Ντίπ Στουρνάρας τη μάζεψε. Αλλη μια άθλια επικοινωνιακή έμπνευση Σαμαρά, να χρεώνεται στον διορισμένο Ντιπ Στουρνάρα για να κατηγορήσει σύσσωμη την αντιπολίτευση οτί υπερασπίζεται τα “παλιά ρετιρέ”….τι μας λέτε ρε σαρδανάπαλοι !!

Κάπου εκεί ανάμεσα υπήρξε και η ομιλία της μαντάμ Τισό του Κοινοβουλίου, της Αλέκας Παπαρήγα. Κατηγόρησε τους πάντες κι όταν δε κατηγόρησε την αντιπολίτευση χειροκροτήθηκε ένθερμα από τη συμπολίτευση…

Ο κόσμος του ΚΚΕ προς τιμήν του , έξω στο δρόμο ενώθηκε με τα υπόλοιπα μπλοκ αργά το βράδυ. Να διαγραφούν κύρα αλέκα μας…να διαγραφούν…

Εν τέλει το πολυνομοσχέδιο λίγο πριν από τα μεσάνυχτα έφτασε προς ψήφιση. Ήταν τέτοια η σπουδή να διαγράψουν τους μη ψηφίσαντες 6 του ΠΑΣΟΚ κι ενός της ΝΔ για να δωθεί η εντύπωση της ακαριαίας αντίδρασης.

Ενα πολυνομοσχέδιο εκατοντάδων σελίδων που έπρεπε να περάσουν πάση θυσία.

Η ..τραγωδία θα χει και 2ο μέρος εως την Κυριακή με την ψήφιση του προυπολογισμού. Όπου το 153 θα μεγαλώσει αφού οι περισσότεροι από τους 18 κιοτήδες θα ψηφίσουν την εφαρμογή αυτών που δεν ψήφισαν σήμερα…κάτι σαν τη περυσινή ψήφο εμπιστοσύνης προς τον ΓΑΠ λίγες μέρες πριν παραδώσει….

Τι μένει από αυτήν την τρελή τρελή μέρα ; Ο αγώνας κάποιου κόσμου . Ναι οι 150.000 χιλιάδες είναι σημαντικός αριθμός, αλλά κακά τα ψέματα, αν δεν τριπλασιαστεί ή για να το πούμε κι αλλιώς….δε γίνεται την ώρα που κάποιοι φίλοι μας, συγγενείς , γείτονες είναι στο δρόμο εμείς να κάνουμε πεντικιούρ και να είμαστε σε καφετέριες. Δε γίνεται στα προάστεια της πόλης η εικόνα να ναι σα να μη συμβαίνει απολύτως τίποτα. Δε γίνεται να υποκρινόμαστε άλλο.

Τα αγαθά κόποις κτώνται, πόσο μάλλον όταν ο αντίπαλος κυριαρχεί παρότι είναι εντυπωσιακά εύθραυστος.  Ο αγώνας για την απελευθέρωση της χώρας από τα κατοχικά τραπεζικά , ντόπια και ξένα δεσμά είναι μακρύς, επίπονος και γεμάτος πολλές μικρές απογοητεύσεις πριν τη μεγάλη χαρά