Το τραπεζικό πρόβλημα με τη BANKIA, μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες της Ισπανίας (πρώην CAJA MADRID), επανήλθε στο προσκήνιο τώρα το Μάϊο με δραματικές διαστάσεις. Για την ανακεφαλαιοποίησή της (τα κεφάλαια των καταθετών κάνανε κι αυτά φτερά μαζί με όλα αυτά που κάνουν φτερά τελευταία), ζητούνται 84 δις.ευρω !

Στη συνέχεια η BANKIA, ζήτησε 19 δις.ευρω από τη Μαδρίτη, δηλαδή στην ουσία και από τους ήδη βαριά φορολογούμενους πολίτες, για να αποφευχθεί η κατάρρευσή της. Παντού τα ίδια γνωστά και καταστροφικά
σημεία των καιρών. Αυτό που αλλάζει είναι ο τρόπος αντιμετώπισης.

Στη χώρα που γεννήθηκαν ο Νταλί και ο Μπουνιουέλ δεν θα μπορούσε, μια από τις πρώτες και άμεσες αντιδράσεις, παρά να να είναι μια τέτοια δυναμική περφόμανς μέσα στην ίδια την πέτρα του σκανδάλου! Οι Ανδαλουσιάνοι λοιπόν εισέβαλαν στην τράπεζα εν ώρα εργασίας, τραγούδησαν και χόρεψαν ένα φλαμένκο διαμαρτυρίας, του οποίου τα λόγια
σε εντελώς ελεύθερη μετάφραση – ρεζουμέ, μοιάζουν πολύ με το δικό μας ρεμπέτικο:

«Μούφαγες όλα τα δαχτυλίδια και κοιμάμαι τώρα στα σανίδια..» Είπαμε, η διαμαρτυρία όμως είναι και θέμα αισθητικής…