Ετυχε χθές να κοιτάξω τη λίστα με τα αντικείμενα των προγραμμάτων εκπαίδευσης εξ’ αποστάσεως του Πανεπιστημίου Αθηνών. Ανάμεσα στα 129 αντικείμενα που περιέχει η λίστα, βρίσκει κανείς Δημόσιες Σχέσεις, Διοίκηση Επιχειρήσεων, Τραπεζική Διοίκηση, Χρηματοοικονομική Διοίκηση, Πράσινη Επιχειρηματικότητα, Εταιρική Διακυβέρνηση, Ηγεσία και Διοίκηση, Ανάπτυξη Προσωπικών Δεξιοτήτων και πολλά, πολλά συναφή. Αν ψάξει όμως για Ιστορία ή Φιλοσοφία, Αρχαιολογία ή Γλωσσολογία, δεν θα βρεί ούτε ένα αντικείμενο σχετικό. Ούτε ένα!

Στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στην πρωτεύουσα της χώρας όπου γεννήθηκε η Φιλοσοφία, δεν υπάρχει χώρος ούτε για ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που να την αφορά!

Ετσι είναι, φίλες και φίλοι. Με την ολοκληρωτική επικράτηση της “κοσμοθεωρίας” των αγορών επί του πολιτισμού, η Φιλοσοφία, η Ιστορία, η Γλωσσολογία, η Αρχαιολογία φαντάζουν πλέον περιττές και ανώφελες βάσει της αντίληψης που υποκατέστησε την παιδεία με την σκοπιμοθηρική απόκτηση γνώσεων εργαλειακού χαρακτήρα. Και εξοβελίστηκαν από ένα σύστημα που επιδιώκει (στην καλύτερη περίπτωση…) να δημιουργήσει ανθρώπους με υψηλό επίπεδο εξειδικευμένων γνώσεων μεν, πλην όμως ανερμάτιστους και μονοδιάστατους, και επομένως ευχερέστερα χειραγωγήσιμους.

Δύσκολοι καιροί. Οδεύουμε ολοταχώς προς ζοφερές εποχές, με όλο το θράσος, την έπαρση και την αμεριμνησία που χαρακτηρίζει την τεχνολογικά προηγμένη βαρβαρότητα.

 Πύρ αείζωον