Όπως καταλάβατε επιστρέψαμε. Κάναμε την ανάγκη φιλοτιμία και τελικά πήραμε τη δύσκολη απόφαση. Και για αρχή θα μοιραστούμε μερικές μύχιες σκέψεις μας μαζί σας. Εχεμύθεια λοιπόν και ξεκινάμε.

Αποφασίσαμε να διακόψουμε τα θαλασσινά μπάνια γιατί -εκτός όλων των άλλων- το μαύρισμα του ήλιου πλέον μας έθετε σε κίνδυνο, ελέω των επιχειρήσεων «Ξένιος Ζευς» για την ανακατάληψη των πόλεων από τας εθνικάς δυνάμεις του τόπου.

Βέβαια δεν ήταν μόνο αυτό. Νιώσαμε βαθιά ντροπή και τύψεις να κάνουμε διακοπές όταν σπαράζει και ματώνει η καρδιά της Καγκελαρίου για τους ανέργους, τους φτωχούς, τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους. Αισθανθήκαμε, είναι η αλήθεια, ένοχοι, αφού μας δημιουργήθηκε η αίσθηση ότι μας -και σας, και σας- φωτογράφιζε όταν μιλούσε για εκείνους που απολάμβαναν την προϊούσα ευημερία του δανεισμού και σήμερα δεν σηκώνουν τα ανάλογα βάρη της κρίσης.  (Όπως μας είπε ο ρουφιάνος μας εκεί η μαντάμ Μέρκελ -όπως θα έλεγε και ο Αλέξης Τσίπρας- είχε μόλις διαβάσει το βιβλίο του Πάγκαλου μαζί τα φάγαμε). Και τότε αποφασίσουμε επιτέλους να συμβάλουμε και εμείς στην εθνική προσπάθεια της κυβέρνησης.

Δεν αντέχαμε να βλέπουμε τον κ. Σαμαρά μαζί με τα τηλεοπτικά Μέσα Ενημέρωσης απελπιστικά μόνους να σηκώνουν, μέσα στο λιοπύρι, στον καύσωνα, στις πυρκαγιές, μέσα σε τόσο απάνθρωπες εργασιακές συνθήκες, το βάρος της αντιστροφής του κλίματος στην Ευρώπη και να το καταφέρνουν μάλιστα με τόσο εντυπωσιακό τρόπο όσο οι ίδιοι διατείνονται αλλά ουδείς άλλος αντιλαμβάνεται. Ε, δε θα μπορούσαμε να λείπουμε από μία τέτοια επιτυχία. Αφήστε δε που μόλις τον είδαμε δίπλα στη Μέρκελ, να της τρίζει τα δόντια μ’ εκείνο το «Ουδείς αναμάρτητος» μέσα στον Αύγουστο πεταχτήκαμε απ’ τις σεζλόνγκ και ουρλιάζαμε στην παραλία «Όλοι στον 7ο ουρανό αδέρφια». Τέτοια εθνική ανάταση είχαμε να δούμε απ’ την εποχή του Ζαγοράκη και του Χαριστέα στα γήπεδα της Πορτογαλίας.

Πάντως το καταλυτικό γεγονός που καθόρισε την απόφαση επιστροφής μας ήταν η διαβεβαίωση του πρωθυπουργού μας ότι αυτό το πακέτο μέτρων θα είναι το τελευταίο. Ε, τέτοια πράγματα μια φορά στα χίλια χρόνια βλέπει κανείς. Η επιθυμία μας να τη ζήσουμε δια ζώσης αυτή τη στιγμή είναι τόσο μεγάλη όση και η …επιμήκυνση του μνημονίου.

Τόσο μεγάλη που ξεπερνάει ακόμα και την αγωνία μας να μάθουμε ποιος είναι πιο Πασόκος (και μάλιστα της 3ης του Σεπτέμβρη) απ’ τους δύο. Ο Τσίπρας ή ο Βενιζέλος; Νομίζουμε ότι αυτό το ντέρμπι είναι περισσότερο αμφίρροπο απ’ το ματς της Νεολαίας του ΣΥΝ και της ΚΝΕ που σφάζονται στην ποδιά αυτών των γιγάντων της τέχνης των Going Through.

Το βέβαιο είναι ότι όλα αυτά επισκίασαν τις αριστερές ευαισθησίες του Φώτη Κουβέλη που μάχεται για τα χαμηλά εισοδήματα και τη μεσαία τάξη. Όπως κάθε Αριστερά που σέβεται τον εαυτό της πολεμάει «το σύστημα απ’ τα μέσα».

Το μόνο που ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε είναι γιατί ο Χατζηδάκης (όχι ο Μάνος, ο άλλος ο Κωστής) θέλει να δημιουργήσει Ειδικές Οικονομικές Ζώνες στην Ελλάδα. Ειλικρινά, ας τον ενημερώσει κάποιος ότι όλη η χώρα αποτελεί μια Ειδική Οικονομική Ζώνη της Γερμανίας και για ξεκάρφωμα και της Γαλλίας.

Λοιπόν κάπου εδώ τελειώνει η εξομολόγησή μας. Πρέπει να πάμε και απ’ την εφορία. Το πιάσατε το υπονοούμενο (αν δεν το έχετε νιώσει κιόλας)…

Α! και μην ξεχαστείτε. Όπως είπαμε, εχεμύθεια. Γιατί μας ακούνε στο Γράμμο οι Χρυσαυγίτες και ο Κονίτσης που θέλουν να εξοντώσουν τα «ερυθρά σκουπίδια». Για την  ΕΥΠ που έχει αυξήσει τις παρακολουθήσεις των τηλεφώνων, του διαδικτύου και των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, δεν αγχωνόμαστε. Ούτε εσείς να αγχώνεστε. Για την ..ασφάλειά μας το κάνει.  Αφού και ο προϊστάμενός της, ο κόμης Δένδιας (καθότι απ’ την Κέρκυρα) διαβεβαίωσε ότι ούτε τα τάγματα εφόδου θα γίνουν ανεκτά!!! Περιττό να επαναλάβουμε τι του απάντησε ο Μιχαλολιάκος γιατί μας ακούνε και μικρά παιδιά… Μάλλον η αγένεια του τελευταίου οφείλεται στο ότι ο ένας στους δύο υφιστάμενους του Δένδια είναι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής…

ΥΓ: Η ιστοσελίδα μας βρίσκεται ακόμα σε κατάσταση γιαπιού, αλλά οι «οικοδομικές» εργασίες συνεχίζονται εντατικά και σύντομα θα λάβει μια κάποια σαφή μορφή -ευελπιστούμε τουλάχιστον-. Είναι και αυτό ένα μήνυμα ότι η ανάκαμψη, έστω και μετ’ εμποδίων, έχει αρχίσει. Θα παρατηρήσατε ότι μειώθηκαν (κατά ένα) τα αναδημοσιευθέντα άρθρα, ξεχώρισαν οι παράπλευρες ειδήσεις από τις ανακοινώσεις, τις γνώμες και τα ειδικά θέματα. Είναι κι αυτό μια προσπάθεια «νοικοκυρέματος», δημοσιονομικής προσαρμογής. Επίσης πρέπει να παρατηρήσετε ότι θα υπάρχουν και νέες στήλες με πρωτογενές υλικό για δημοσίευση. Είναι φανερό ότι σπάμε το φαύλο κύκλο της ύφεσης (μας) και στοχεύουμε στη δημιουργία «πρωτογενούς πλεονάσματος» -προς τιμήν της 3ης Σεπτεμβρίου του Ευάγγελου, καταλαβαίνετε.-

Πηγή : inprecor.gr