Ο αστακός εισήλθε στην τεράστια καζάνα με τη βια. Με τη βια ψαρεύτηκε απ το βυθό ,με βια τη παστώθηκε με δεκάδες άλλους στη ψαρότρατα ,με τη βια ζεματίζεται και στην καζάνα με το καυτό νερό. Ένα στεφανωμένο με διεθνή βραβεία μαγειρικής “ο,τι βγάλει η κούτρα μου εκατό ευρώ η μπουκιά” βρομόχερο ,πολεμάει με μανία να δολοφονήσει ζωντανό το άτυχο μαλακόστρακο. Η λεπτότητα των χειρισμών αποσιωπά την βαρβαρότητα της πράξης.

“Δεν έχει ευτυχώς νευρώνες το πλάσμα αυτό για να πονέσει”, αναστέναξε ανακουφισμένη η παραδουλεύτρα που εργάζονταν πυρετωδώς να ετοιμάσει τις γαστρονομικές αηδίες του αφεντικού της.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Ο αστακός δεν θα πάει άδοξα και από το βραστό νερό θα βρεθεί στα βασιλικά στομαχικά υγρά των πεινασμένων πελατών ,για πολλές εκατοντάδες ευρώ. Ο αετός πεθαίνει στον αέρα απ’ τα σκάγια ,αλλά για τον αστακό δεν βρέθηκε κανείς λαϊκός καραγκιόζης να τραγουδήσει τον άδικο θάνατό του.

Έξω στην κατάμεστη τραπεζαρία ,οι θαμώνες σίγουροι πως βρίσκονται στο σωστό μέρος την σωστή στιγμή, ακονίζουν τις οδοντοστοιχίες έτοιμοι να δώσουν τα εύσημα στον λωποδύτη σεφ, ακόμα και αν τους σερβίρει σκατά με φράουλες μαριναρισμένα με σος αγκινάρας. Τα τραπέζια στοιχισμένα και στρωμένα με κατάλευκα τραπεζομάντιλα Ινδίας ,κοσμούνται απο τις άδειες ακόμα γυαλιστερές πορσελάνες Κίνας με τα επάργυρα εργαλεία του εγκλήματος παραδίπλα. Για να στήσει το θεατρικό αυτό σκηνικό ο μετγ του καταστήματος,μπορεί να χρειάστηκε και μια αιωνιότητα. Δεν είναι και λίγο να αποστηθίζεις ολόκληρες εγκυκλοπαίδειες άχρηστων γνώσεων. Οι γαλαζοαίματοι “τα λεφτά μου τα δούλεψα και δε ντρέπομαι να τα δείχνω στους πεινασμένους”,απαιτούν τα πάντα στην εντέλεια και δεν ανέχονται κανένα ψεγάδι την ώρα του λαίμαργου μακελειού.

Τα γκαρσόνια χαζογελάνε με το ζόρι εν αναμονή της τελετής, ενώ στην πραγματικότητα θέλουν να φτύσουν κατάμουτρα την τύχη τους. Η διακόσμηση πιστή με τις τάσεις κάποιου γαλλοθρεμένου και καλά διακοσμητή. Το κακό γούστο και η αντιγραφή πήγε σύννεφο και εδώ ,αλλά το κιτσαριό θα μετονομαστεί σε πρωτοπορία όταν θα έρθει η ώρα να παρελάσει στα περιοδικά του είδους. Πανάκριβα στολίδια φτιαγμένα στο τζάμπα από κάποιον ασιάτη μεροκαματιάρη, ντύνουν τον τόπο του εγκλήματος. Η εργατοτεχνία κλασικά από τους πρώην στυλοβάτες της πανεθνικής ληστείας και νυν “λάθρο”.Ποτέ κανένα εν ζωή ζωντόβολο της ελεύθερης αγοράς δεν θα μπορέσει να εξηγήσει με πειθώ, γιατί μια διακοσμημένη γωνία κοστίζει πενήντα χιλιάδες ευρώ την στιγμή που κυοφορείται στην άδεια κεφάλα του διάσημου διακοσμητή, ενώ φτάνουν μόλις μερικά κατοστάρικα για να κατασκευαστεί από τα ροζιασμένα χέρια κάποιου εργάτη.

Οι λωποδύτες πάντα κρατάνε το καλύτερο λάφυρο για την πάρτη τους και αφήνουν τα περισσεύματα στους υπόλοιπους. Το παν στις μπίζνες αυτές είναι να εισάγεις το φτηνό εμπόρευμα από την Κίνα,να λαδώσεις κατάλληλα τους τελωνειακούς,στη συνέχεια να διαφημίσεις την πραμάτεια πλασάροντας την ως δική σου δημιουργία και να θησαυρίσεις πουλώντας αέρα κοπανιστό στους ηλίθιους που νομίζουν πως η ποιότητα του φαγητού, είναι ανάλογη της διακοσμημένης γυψοσανίδας.

Δεν υπήρχε μέρος να κάτσεις ακόμα και αν ήσουν με την ταυτότητα του Εκάλη κλαμπ στο στόμα. Εδώ μέσα μικροαστέ ,χωράνε μόνο οι εκλεκτοί των εκλεκτών κηφήνες. Στην παράνομη βεράντα με θέα τα παρκαρισμένα κότερα,γίνονταν ένας μικρός πανικός. Τα ζώα τελικά δεν συνωστίζονται μόνο στα μαντριά της ιδεολογικής ταυτοποίησης. Αρκεί και μόνο να γράψει σε κάποια φυλλάδα μια στερημένη κυρά Σούλα (Σούλη χαϊδευτικά) λίγα καλά λογάκια κατόπιν φιλοδωρήματος φυσικά, για το νέο τα hot spot της καλοκαιρινής σεζόν. Τα πεινασμένα λαμόγια της αστικής πρωτοκαθεδρίας δεν υπάρχει περίπτωση να αγνοήσουν την προτροπή της πεφωτισμένης Σούλης. Από κοντά, και τα εξίσου διψασμένα για μεγαλεία, μεσοαστικά στρώματα των διάσημων χειρούργων,των διακοσμητικών μοντέλων και των ζεν πρεμιέ με το μεγάλο βιογραφικό στους κύκλους της αθηναϊκής κυριλέ πορνείας. Που ξέρεις μπορεί πάνω στη μάσα να κάτσει και κανένα καλό προξενιό. Ο κεραυνοβόλος έρωτας του αύριο που θα κοσμήσει τις μεσημεριανές χωματερές, για να έχει ο δύστυχος λαουτζίκος παραμυθάκια να ονερεύεται.

Και τι λαιμαργία είναι αυτή! Φαίνεται πως το να κάθεσαι όλη μέρα και να κλάνεις σαμπανιζέ μπόχα πάνω σε καθίσματα επενδεδυμένα με πανάκριβο πουτσόδρμα φάλαινας, είναι ιδιαίτερα κουραστική εργασία και απαιτεί χιλιάδες θερμίδες κατά τη διάρκεια της. Ακόμα πιο πολλές θερμίδες χρειάζονται οι οδηγίες στην υπηρέτρια για να πάει με ασφάλεια τη σκυλίτσα στο κομμωτήριο.Όμως το παγκόσμιο ρεκόρ κόπωσης στους κύκλους αυτούς,είναι η διοργάνωση του ετήσιου κοσμικού πάρτι ,όπου η κυρία του σπιτιού θα χάσει πέντε ολόκληρα κιλά σε μια εβδομάδα στον αγώνα της να ικανοποιήσει τους επίτιμους δολοφόνους.

Ο κανιβαλισμός επάνω στην βρασμένη πανοπλία των αστακών ,επιτέλους ξεκινάει. Τα βλέμματα περιεργάζονται αρχικά με λαχτάρα τα πιάτα. Ούτε ένα παιδάκι στη Σομαλία δε θα τα κοιτούσε έτσι. Ανοίγουν διάπλατα οι μποτοξαρισμένες στοματάρες που λίγο ακόμα και θα συναντηθούν με τα αυτιά,και καταπίνουν με μανία τους άτυχους αστακούς με τα ζουμιά να τρέχουν στα πανάκριβα ρούχα. To καγκελοποιημένο μαλλί υπερθέαμα ,δένει θαυμάσια με το αστρονομικής αξίας ξώβυζο και τα συλλεκτικά χρυσά ρολόγια ,κρύβοντας την επιθυμία για μια ακόμα περιποιημένη μερίδα. Ο ήχος από το τσακισμένο όστρακο ταιριάζει γάντι με τους fake Jackson Pollock που κρέμονται στους τοίχους. Μερικές σταγόνες ιδρώτα παρά τα τεράστιας ισχύος ενεργοφάγα κλιματιστικά ,μαρτυρούν τον κόπο του αρπακτικού να καταβροχθίσει την ψόφια λεία του. Κάποια δήθεν αμήχανα χαμόγελα με την ευκαιρία της τυχαίας παρουσίας ενός περιπλανώμενου παπάρατσι ,μερικές γουλιές κρασί προϊστορικής περιόδου για να διανύσουν εύκολα τον οισοφάγο τα πόδια και οι κεραίες του αστακού, λίγο παιχνίδισμα του βλέφαρου στον καβάλο του απέναντι γαμιά ή το κινητό κοσμηματοπωλείο της διπλανής πουτάνας, και η ιεροτελεστία κορυφώνεται.

Για κακή τους τύχη, οι βιολογικές διεργασίες είναι ολοίδιες τόσο στους κοινούς θνητούς όσο και στους κενούς αθάνατους. Το βαρυστομάχιασμα από τις απεγνωσμένες κλοτσιές του αστακού μέσα στο ξεχειλισμένο στομάχι, φέρνει κάποιες ζαλάδες σε μερικούς παρευρισκόμενους, όμως το σαβουαγ βιβγ δεν επιτρέπει το άμεσο ξέρασμα μπροστά σε τόσο κόσμο,πόσο μάλλον τώρα ,που έσκασαν μύτη και τα ελεεινά τηλεοπτικά συνεργεία . Το γεμάτο στομάχι δε χορταίνει ποτέ και ήρθε η ώρα και για το σκατί επιδόρπιο.

Η ιεροτελεστία οδεύει στο φινάλε και δοθείσης της ευκαιρίας, ο σεφ θα παραβρεθεί αυτοπροσώπως να εισπράξει τα εύσημα γεμάτος συγκίνηση. Πως να μην είναι συγκινημένος ο αρχικλέφταρος; Ληστεύοντας για πολλοστή φορά εφορία και ΙΚΑ, και πληρώνοντας ψίχουλα τους σκλάβους που δουλεύουν ολημερίς στην κουζίνα ,γέμισε τον τραπεζικό του λογαριασμό στην Ελβετία, και μια και βρίσκονται τα κανάλια πρόχειρα ,θα παινέψει το κλιματιζόμενο άουσβιτς αλλά και θα κλαφτεί για την κρίση.

Η χώνεψη χρειάζεται καλλιτεχνικές νότες.Γνωστή η λατρεία των απανταχού καθαρμάτων για τις τέχνες.Έφτασε επιτέλους η ώρα να ανέβουν στη σκηνή του τσίρκου μερικά ντόπια δουλικά νούμερα. Ο αυτοεξευτελισμός του γκρατζουνίσματος των χορδών για να διασκεδάσουν οι αιώνιοι βιαστές , θα μετριαστεί με κάμποσα πενηντάρικα. Τόση είναι η τελική τιμή για τις παντοτινές υπηρεσίες των δούλων  στους κυρίαρχους αφέντες. Αν κατά τύχη βρεθεί ανάμεσα και κανένας διάσημος μαϊντανός, η χαρά γίνεται διπλή. Αφενός ο μαϊντανός θα σοκαριστεί από την αψεγάδιαστη ελληνική φιλοξενία και τον ντόπιο παραδοσιακό αυθορμητισμό διαφημίζοντας το εμπόρευμα στα πέρατα της γης,αφετέρου, οι οργανοπαίχτες της κακιάς ώρας θα έχουν να διηγούνται στα εγγόνια τους κάποιο βράδυ με φεγγάρι, την απίστευτη τύχη τους να δούνε το παγκόσμιο είδωλο από κοντά.

Σιγά σιγά τα αρπακτικά αποχωρούν. Άλλα υποβασταζόμενα,άλλα έτοιμα να κλείσουν μια ακόμη καταστροφική μπίζνα για το μέλλον και άλλα έτοιμα να αλληλοξεσκιστούν σε κάποια πολυτελή καμπίνα. Τα πιάτα με τo πασαλειμμένο DNA στοιβάχτηκαν στην κουζίνα. Τα μισοκαπνισμένα πούρα Αβάνας συλλέγονται με προσοχή από τα τασάκια και τα αποφάγια πετιούνται στα σκυλιά. Ευτυχώς δεν υπάρχουν ζητιάνοι στο νησί  να λεηλατήσουν τους κάδους.

Μελλοντικά οι άτυχοι αστακοί σίγουρα θα πάρουν την εκδίκηση τους. Κάποια μέρα ίσως να ακούσουμε τους πανικοβλημένους παρουσιαστές των οχτώ,να αναγγέλλουν το τέλος του πάρτι της ασταμάτητης υπερεκμετάλλευσης του περιβάλλοντος. Όχι γιατί οι δούλοι επαναστάτησαν ,αλλά γιατί το περιβάλλον των αστακών μολύνθηκε εξ αιτίας ενός ατυχήματος σε μια πλωτή εξέδρα εξόρυξης πετρελαίου. Ακόμα και αν αποτραπεί η πώληση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου,τα βαρέα μέταλλα που ξεβράζονται από τα ποτάμια στη θάλασσα είναι αρκετά για να προκαλέσουν μη αντιστρέψιμη ζημιά αν δεν έχουν προκαλέσει ήδη. Αλλά ποιος νοιάζεται. Οι μεν βγάζουν εκατομμύρια, οι δε παρακαλάνε για λίγα ψίχουλα.

 πηγή : noumero11888