Του Ηλία Καραβόλια, 11/8

Είναι πάνω απο δύο χρόνια τώρα που κάθε εβδομάδα, κάθε μήνας, μοιάζει να είναι κάτι σαν το τελευταίο όριο επιβίωσης της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Και η παράταση, η αναβολή, η ‘επιμήκυνση’ της αγωνίας για εθνική επιβίωση, μοιάζει να βολεύει πολλούς, εκτός ημών.

Σε λίγες ημέρες (20 Αυγούστου) η κυβέρνηση Σαμαρά θα πρέπει να πληρώσει ένα ομόλογο-που λήγει- από εκείνα που δεν κουρεύτηκαν την εποχή Παπαδήμου, επειδή τα είχε αγοράσει η ΕΚΤ . Το ελληνικό δημόσιο πρέπει να δανειστεί 3,2 δις ώστε να αποπληρώσει στο 100% την ΕΚΤ η οποία, τα είχε αγοράσει πέρσι ,σταδιακά, προς 2,3 δις . Βέβαια η ΕΚΤ ισχυρίζεται ότι  αυτή την διαφορά( 900 εκατομμύρια) την επιστρέφει στις Κεντρικές Τράπεζες και εκείνες, τα επιστρέφουν στην Ελλάδα. Μόνο όμως η Γαλλική ανακοίνωσε ότι θα το κάνει αυτό. Oι άλλες σιωπούν ,πονηρά. Η Ελλάδα λοιπόν, καλείται να δανειστεί μέσα στην περίοδο της μεγαλύτερης ύφεσης στην ιστορία της, 900 εκατομμύρια επιπλέον των υποχρεώσεων της , ώστε να τα δώσει στην ΕΚΤ. Η ‘Αρχή της κοινοτικής αλληλεγγύης’, σε πλήρη εφαρμογή !

Τα πράγματα μάλλον είναι ξεκάθαρα και αυτό αποδεικνύεται απο την στάση της τρόικας: θα επιστρέψει με την αξιολόγησή της τον Σεπτέμβρη – δηλαδή μετά την 20ή Αυγούστου, αφού πληρωθεί το ομόλογο. Είναι ευνόητο ότι η αξιολόγηση της τρόικας είναι ήδη προδιαγεγραμμένη. Άλλωστε το ΔΝΤ έχει ήδη ανακοινώσει ότι το δεύτερο πρόγραμμα διάσωσης, του 2011, δεν βγαίνει. Ούτε καν η επιμήκυνση δεν θα ωφελήσει την Ελλάδα και φυσικά, όλοι( ΔΝΤ,ΕΚΤ,Γερμανία) ελπίζουν και ποντάρουν πλέον στο καλύτερο γι αυτούς σενάριο: κάποια στιγμή η Ελλάδα θα αθετήσει τις υποχρεώσεις της.

Όμως έχουν πέσει στην παγίδα της ‘παθητικής αναμονής’ αν και έχουν το πάνω χέρι σε περίπτωση κατεπείγουσας απόφασης: προκειμένου να σώσουν την Ισπανία και την Ιταλία,αν συνεχίσουν να αιμορραγούν οι τελευταίες, έχουν όλα τα ‘ορθολογικά δεδομένα’ να μας πετάξουν εκτός ευρωζώνης άμεσα. Ποιά είναι αυτά; Μα τα διαθέσιμα του EFSF, το οποίο δεν διαθέτει ούτε 80 δις, μετά τα κεφάλαια που θα στείλει στις ισπανικές τράπεζες.Να θυμίσω ότι Ισπανία και Ιταλία έχουν άμεση ανάγκη αναχρηματοδότησης ομολόγων άνω των 800 δις εντός του 2013. Κάπως πρέπει λοιπόν με 80 δις margin (περιθώριο) να γίνει μόχλευση επί… 10 ! Αστεία πράγματα, σε τέτοιες εποχές παγκόσμιας ανισορροπίας…

Ο δε ‘μεγάλος κουμπαράς’, το ESM, προς το παρόν -και δήθεν ‘τυχαία’- έχει θεσμικά ‘κολλήσει’ ως προς την ίδρυση του, απο το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας . Είναι προφανές το τι συμβαίνει: ο χρόνος κυνηγάει αυτούς που τον χρησιμοποίησαν εις βάρος μας, χωρίς φυσικά να έχει πάψει να κυνηγάει εμάς, που ποτέ δεν τον αξιοποιήσαμε.
Αλλά ας δούμε την πλέον σοβαρή και επικίνδυνη στάση ‘αλληλεγγύης’ : αν μας πετάξουν έξω από το ευρώ, και ακολουθήσει μια παγκόσμια αναταραχή στις αγορές, η Ελλάδα , ως σύγχρονη ‘Ιφιγένεια του Χρέους’ , θα έχει παίξει στο ακέραιο ”… τον ρόλο του εξιλαστήριου θύματος, έτσι ώστε η κοινή γνώμη στην Γερμανία να είναι έτοιμη να αποδεχθεί μεγάλες τονωτικές και ακριβές ενέσεις υπέρ της Ισπανίας και της Ιταλίας…”(βλ. Γ. Βαρουφάκης, ‘Πρόγραμμα 24 ημερών’, 8/8 http://www.protagon.gr)

Τί μπορεί να συμβεί τελικά; ”Είσαι σε πειρασμό; ” αναρωτιέται το χθεσινό πρωτοσέλιδο του Economist(9/8) στο οποίο η Μέρκελ διαβάζει το εγχειρίδιο “Πως θα διαλύσετε το ευρώ”. Όλοι αναλύουν πλεόν τα εναλλακτικά σενάρια των γερμανών και τον κίνδυνο ‘ανοργάνωτης διάσπασης΄του ευρώ.

Έχουμε και το εξής φαινόμενο : πολλοί, να προτείνουν πολλές λύσεις για το πρόβλημα ‘Ελλάδα’ , και ελάχιστοι να προτείνουν την λιγότερο επώδυνη για όλους. Οικονομολόγοι, ινστιτούτα, αναλυτές εταιρειών, κυβερνήσεις, θεσμικοί φορείς, όλοι προσπαθούν να ξορκίσουν το Κακό. Όμως,μάλλον γνωρίζουν οι πάντες το αναγκαίο: απαιτείται μια προσωρινή στάση πληρωμών( μορατόριουμ) ώστε το χρέος της Ελλάδας να μείνει το ίδιο, μέχρι η ελληνική οικονομία να βγεί απο την ύφεση. Και επειδή ύφεση προκύπτει, με σιγουριά πλέον, απο την λιτότητα( βλ. Ελλάδα),αν Ισπανοί και Ιταλοί μπουν σε βαθιά ύφεση και αυτοί, τότε πώς θα αποπληρώνουν τα χρέη τους; Έτσι λοιπόν, οι πειθαρχημένες( ‘γερμανικές’) πλεονασματικές χώρες του Βορρά, αντιδρούν με ένα ‘ελληνικό μορατόριουμ’ , διότι φοβούνται ότι δεν θα επιβληθεί η λιτότητα σε Ισπανία και σε Ιταλία !

Το δίλημμα όμως της Μέρκελ, δεν είναι το δίλημμα του Ευρώ. Δεν είναι καν το δίλημμα της διάσωσης Ισπανίας -Ιταλίας. Ο μεγάλος πονοκέφαλος της, κάθε φορά που πάει στο Κοινοβούλιο της και ειδικά όσο πλησιάζουν οι εκλογές εκεί, είναι ο εξής : πετάμε την Ελλάδα έξω από το ευρώ ή αρχίζουμε την διαδικασία ‘γενικού κουρέματος’ για τα χρέη όλων;

Το έλεγα και πριν τις εκλογές: αυτοί είναι που φοβούνται να μας πετάξουν έξω. Γιατί; μα, γιατί δεν θέλουν να μας οδηγήσουν στην ανάκαμψη εντός ευρώ, ώστε να αναγκαστούμε να βγούμε εμείς απο αυτό ! Πρέπει λοιπον να τους προβάλλουμε το οξύμωρο δίλημμα που τους φοβίζει: Ευρώ ή Πτώχευση. Διότι 1,3 εκατομμύρια άνεργοι( εργαζόμενοι αλλά και εργοδότες)εδώ στην Ελλάδα, αλλά και περίπου 7-8 εκατομμύρια σε Ιταλία-Ισπανία, κατανοοούν πλέον πολύ καλά, ποιο είναι το θέμα : πάλι η Ελλάδα να δανειστεί από το μηχανισμό στήριξης προκειμένου να εξοφλήσει την ΕΚΤ ! Διότι το έλλειμμα μας, που αυξάνει και το χρέος, και οφειλότανε στα χρόνια κακά της φυλής μας και στην απειθαρχία ,την διαφθορά και την απρονοησία μας, δυστυχώς πλέον γι αυτούς, τροφοδοτείται και απο τα μέτρα που μας επέβαλλαν αυτοί οι ίδιοι, με τους πρόθυμους σωτήρες που μας κυβερνούν…

Πηγή : olympia.gr