Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να λέει αυτά που πιστεύει. Μάλιστα είναι δικαίωμα του, να αλλάξει γνώμη και να πει τα αντίθετα από αυτά που πίστευε. Ως εδώ το κατανοώ και το δέχομαι. Εκείνο όμως που δεν αποδέχομαι, είναι αυτό που κάνουν ορισμένοι. Εμφανίζονται στην αρχή ως αγωνιστές, κοροϊδεύουν τους απλούς ανθρώπους, για να τους στηρίξουν ώστε να πάρουν θέσεις – εξουσία και μόλις αποκτήσουν δύναμη, προδίνουν τους παλιούς συντρόφους και λιποτακτούν στον εχθρό.

Αναφέρομαι στα παράσιτα τους πολιτικούς, που βγαίνουν κατά καιρούς με τους αγώνες των φτωχών ανθρώπων και μετά προκλητικά και αλαζονικά μεταπηδούν σε άλλο κόμμα, ή αλλάζουν πολιτική, κατηγορώντας ταυτόχρονα αυτούς που αγωνίστηκαν για να τους στηρίξουν! Αν είναι τόσο «ευμετάβλητοι» κι αδύναμοι χαρακτήρες δεν έπρεπε να μπαίνουν μπροστά, να ασχολούνται με την πολιτική.

Παρακολουθούσα μια παλαιά ομιλία ενός πολιτικού. Απαξιώ να αναφέρω και το όνομα του. Τότε ήταν σε άλλο κόμμα και το έπαιζε επαναστάτης κι Αριστερός. Μετά στήριξε το σύστημα που μισούσε, για το καλό της χώρας. Αλλά γι αυτό το καλό της χώρας και του λαού, δεν είχες καταγγείλει αυτά που τώρα στηρίζεις πολιτικέ; Πότε μας είπες παραμύθια, τότε ή τώρα; Μήπως αγνοείς το καλό της χώρας, ενώ γνωρίζεις άριστα το δικό σου συμφέρον;  

Είναι πράγματι αστείο, να ακούς αυτά που έλεγαν τότε. Μάλιστα γίνεται πιο αστείο, να τα αντιπαραβάλεις με αυτά που με την ίδια μαχητικότητα, ύφος και στόμφο λένε σήμερα. Νομίζεις ότι δυο δίδυμοι με τελείως διαφορετικούς χαρακτήρες και πιστεύω τσακώνονται.

Εξαπέλυε μύδρους λοιπόν ο βουλευτής τότε γιατί δεν ψήφιζαν οι βουλευτές ελεύθερα. Σήμερα ψήφισε αυτός αυτά τα οποία κατηγορούσε εκείνους ανταποκρινόμενος στην «κομματική πειθαρχεία» που επιβάλλει ο αρχηγός κάθε αποκόμματος.

Ποιος είναι; Τι σημασία έχει, όταν είναι κι άλλοι σαν κι αυτόν; Ακούστε και γελάστε πικρά: «Όταν  ένα κόμμα λέει άλλα πριν τις εκλογές και άλλα κάνει μετά, οι βουλευτές του οφείλουν να σηκωθούν όρθιοι…» Μεγάλη μπουκιά φάε, μεγάλη κουβέντα μη λες, γιατί στη βουλή δεν σε είδα να σηκώνεσαι, επειδή το κόμμα που είσαι τώρα (για το μέλλον θα δούμε) έκανε ακριβώς αυτό. Άλλα είπε πριν άλλα μετά.

Πες τα Χρυσόστομε! Θυμάμαι ότι του έλεγα τότε. Τα δυο μεγάλα κόμματα πράγματι κατέστρεψαν τη χώρα. Θες να μάθεις τι σου λέω τώρα, που εσύ ο ίδιος στηρίζεις αυτά τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα; Καλύτερα να μη σου πω.

Αναφερόσουν και στους αγώνες των ανθρώπων, τα βασανιστήρια, τις φυλακές, τους νεκρούς. Σε παρακαλώ μην τους ξαναπιάσεις στο βρομόστομα σου. Αυτούς ακριβώς πρόδωσες.

Αλλά εκεί που με πιάνει νευρικό γέλιο, είναι που λες στους πρώην πολιτικούς σου αντιπάλους και νυν συμμάχους «Θα έπρεπε να ντρέπεστε». Φιλότιμο, τσίπα ρε! Χα, χα.

Μου θύμισε ένα άλλο βίντεο, όπου ένας βουλευτής αποκαλούσε προδότη κάποιον άλλο γιατί έφυγε από το κόμμα του. Όταν έφυγε ο ίδιος και πήγε στο ίδιο κόμμα με τον αποστάτη, ο προδότης του χτύπησε συγκαταβατικά στην πλάτη. Καλώς ήρθες στο κλαμπ του Εφιάλτη, ήταν το νόημα των όσων είπε.

Κατηγορούσες τα κόμματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για διαφθορά. Και τώρα στηρίζεις αυτούς που τα έφαγαν, γιατί; Προφανώς, γιατί θέλεις να λιγδώσεις και το δικό σου άντερο. Μαριονέτες οι κυβερνήσεις στα μεγάλα συμφέροντα, πολύ σωστά τα έλεγες. Και στην ΕΕ να σου συμπληρώσω εγώ. Αλλά τώρα, που σε διατάζουν οι μαριονέτες τι είσαι; Η μαριονέτα της μαριονέτας;

Διαμαρτυρήθηκες τότε γιατί οι φτωχοί που χάνουν τα εισοδήματα τους σου είπαν «Κουφάλα  παίρνεις τα λεφτά εσύ; Πόσα παίρνετε, 15 χιλιάρικα παίρνετε στη βουλή. Δεν παίρνουμε τόσα», εσύ τα έλεγες. Ναι, τώρα αυξήσατε τις αποδοχές σας γύρω στα είκοσι. Εντάξει, δεν είναι και πολλά εν μέσω κρίσης. Καταλαβαίνω, έχετε έξοδα. Εμείς δεν έχουμε; Που δουλεύουμε από το πρωί ως το βράδυ, όσοι έχουμε ακόμη δουλειά, για μια κουταλιά φαί;

Αλλά όπως είπε και ένας άλλος κηφήνας: Δεν θα καταργήσουμε την ιεραρχία. Είναι ντροπή να πάει κοτζάμ βουλευτής με λεωφορείο. Δίκιο έχει. Με τι μούτρα θα ζητούσε μίζα ένας πρώην υπουργός, που μετακόμισε πρόσφατα στον Κορυδαλλό, αν δεν είχε ένα περσικό χαλί ή μια καρέκλα αντίκα, να κάτσει ο πελάτης;

Τώρα, αν σε βουτήξουν από το γιακά, μη διαμαρτυρηθείς ξανά. Τους δικαίωσες πανηγυρικά. Είσαι κι εσύ ένας από αυτούς που κατηγορούσες κι έλεγες δείρτε αυτούς. Α όλα κι όλα. Τώρα έχουμε και την άδειά σου, να σε περιλάβουμε στις φάπες να σου πετάξουμε κοπριές. Γιατί το γιαούρτι κοστίζει. Πάντως εκείνοι που σε έπιασαν από το γιακά, ή ήταν μέντιουμ, ή σε ήξεραν πολύ καλά.

Τώρα ψηφίζεις το Μνημόνιο. Εγώ τι να σου πω; Για να δούμε… δεν θα σου πω εγώ, θα χαρακτηρίσεις ο ίδιος τον εαυτό σου: «Κανείς νοήμων άνθρωπος δεν πρέπει να ψηφίσει αυτά τα μέτρα». Άψογη αυτοκριτική από το παρελθόν. Φαντάζομαι πως θα αντιδρούσες αν σου έλεγα τότε, ότι τώρα, όχι μόνο τα ψήφισες αυτά και άλλα χειρότερα, αλλά τα υπερασπίζεσαι  κιόλας…  Όχι αγάπη μου, δεν είστε όλοι ίδιοι. Κάποιοι είναι τρις χειρότεροι.

Είχες δίκιο. Θα μπούμε μέσα στη Βουλή και θα σας φάμε. Αναγκαστικά αφού δεν θα έχουμε τίποτα άλλο να φάμε. Κάτι μου λέει όμως, ότι εσείς που τα κάνετε αυτά θα τη γλυτώσετε και δε θα γίνεται το κυρίως πιάτο των πεινασμένων. Τα περιττώματα δεν τρώγονται με τίποτα.

 

Πηγή : Βαθύ Κόκκινο